Monthly Archives Maj 2015

Co zawierał TEWG?

Kolejnym czynnikiem wpływającym na wzrost zainteresowania krajów śródziemnomorskich pogłębianiem współpracy ze Wspólnotą jest dostęp do dużego rynku pracy, jakim jest UE, co przyczynia się do obniżenia stopy bezrobocia, podniesienia kwalifikacji zawodowych oraz stanowi źródło dochodów tych państw. W okresie kolonialnym rzeczą naturalną było, że osoby bardziej przedsiębiorcze wyjeżdżały do metropolii w poszukiwaniu pracy16. W połowie lat 90. w Państwach Członkowskich UE przebywało około 5 min. imigrantów z krajów Maghrebu, przy czym większość środków finansowych pochodzących z transferów emigrantów wydatkowano na konsumpcję, niż na inwestycje17.

czytaj dalej

UE i programy twinningowe

Piątą, szczególną inicjatywą, były programy twinningowe. Podwójny cel konsolidacji rosyjskich instytucji publicznych i tworzenie społeczeństwa obywatelskiego miały być realizowane poprzez rozwój wymiany na wszystkich szczeblach. W tym celu Unia pragnęła rozwinąć programy twinningowe z Rosją. Miało to prowadzić do wzmocnienia instytucji regionalnej i lokalnej administracji. Z kolei tworzenie społeczeństwa obywatelskiego opierać się miało na programach wspierających stowarzyszenia i związki zawodowe, uniwersytety, organizacje pozarządowe oraz media. Komisja miała zbadać możliwości wykorzystania wspólnotowych programów do realizacji tego celu, takich jak TACIS, Tempus czy Democracy. Zakładano również wykorzystanie bilateralnych instrumentów państw członkowskich. Miały one wraz z Komisją koordynować swoje programy. W tym kontekście mogły one sięgnąć także po programy stworzone przez Unię do szkolenie władz wykonawczych w Rosji. Na bazie przeglądu wykorzystywanych instrumentów, nakreślonego przez Komisję w porozumieniu z Sekretariatem Generalnym Rady i identyfikacji zadań w Rosji, Komisja złożyła raport Radzie przed końcem 1999 r., dołączając propozycje właściwych działań. W ramach tej inicjatywy wskazywano na trzy konkretne programy. Pierwszymi były programy dla studentów i młodych naukowców. Unia miała sprawdzić możliwości rozwoju swoich programów dla studentów, stanowiących integralną część ich programu studiów. Raport miał być złożony w pierwszej połowie 2000 r. Drugim obszarem aktywności było stworzenie rentownego systemu służby zdrowia i opieki społecznej. Również w tej dziedzinie odpowiedzialność za przegląd programów spoczywała na państwach członkowskich i Komisji. Generalnie rzecz ujmując, miały to być programy zaprojektowane do wsparcia rosyjskich wysiłków w tym obszarze. Szczególny nacisk położono na wsparcie reformy publicznego systemu opieki zdrowotnej oraz poprawę koordynacji, efektywności i komplementamości tych programów. Ostatnim wskazanym obszarem jest współpraca transgraniczna i regionalna. Unia miała wspierać wzmacnianie takiej współpracy oraz przygotować inwentaryzację odnośnych instrumentów i działań wspólnotowych, a także krajowych. Miały być one kierowane, co do zasady, na podniesienie zaangażowania programów unijnych w regionach Rosji, gdzie występują szczególne interesy UE. W tym kontekście Rada i Komisja zintensyfikowała przygotowania do Konferencji w Helsinkach na temat Północnego Wymiaru UE54.

czytaj dalej

Unia Europejska-Jordania

Unię Europejską i Haszymidzkie Królestwo Jordanii40 wiąże umowa stowarzyszeniowa podpisana 24.11.1997 r.41 Powierzchnia Jordanii wynosi 92.300 km2. Podział administracyjny obejmuje 12 gubematorstw (muhafazah, muhafazat). Bezrobocie kształtuje się na poziomie 16% oficjalnie, ale realne bezrobocie wynosi prawdopodobnie 25-30% (2001). Walutą jest dinar jordański. Dochód na mieszkańca wynosi 4.300 USD (2003). Jordania uzyskała niepodległość od brytyjskiej weszła w życie 1.5.2002 r. i zastąpiła umowę o współpracy z 1977 r.42 Pierwsze spotkanie Rady Stowarzyszenia UE-Jordania odbyło się w Luksemburgu w lipcu 2002 r. Po raz drugi Rada Stowarzyszenia zebrała się w październiku 2003 r. Trzecie spotkanie zostało zaplanowane na jesień 2004 r. W ramach regionalnego wymiaru Partnerstwa euro-śródziemnomorskiego Jordania podpisała umowy o współpracy handlowej i współpracy partnerskiej z Izraelem i Egiptem. Celem umów jest osiągnięcie pokoju na Bliskim Wschodzie oraz normalizacja sytuacji w Iraku.

czytaj dalej

Współdziałanie UE z Rosją

W ramach tego projektu uczestniczyło ok. 80 analityków, a plonem badań było wydanie 18 publikacji. Cykl zapoczątkowała praca M. Jopp, R. Warjovaara (red.),Appro- aching the Northern Dimension oj the CFSP: Challanges and Opportiunities for the Baltic Sea Region, Programme on the Northern Dimension oj the CFSP, vol. 1, Helsinki 1998. Następne tomy zostały poświęcone zagadnieniom szczegółowym: M. Jopp, S. Amswald

czytaj dalej

Stolica Apostolska a początki integracji europejskiej cz. II

Działania Watykanu były wielokierunkowe, ale można wyróżnić wśród nich trzy główne nurty. Pierwszy z nich wiązał się ze wsparciem przez Stolicę Apostolską idei Narodów Zjednoczonych, w realizacji której widział Pius XII także sposób na pewne ograniczenie roli zwycięskich mocarstw w powojennym układzie. Jeszcze w okresie wojny, w łatach 1942-1943, ukazała się na łamach „EOssereatore Romano” cała seria publikacji, poświęcona stosunkom międzynarodowym, a w specjalnej broszurze wydanej przez Watykan, zawarto założenia powojennego porządku międzynarodowego3. Główny wątek zawartych w nich myśli, potwierdzony również w wystąpieniach radiowych papieża z okazji świąt Bożego Narodzenia w latach 1941-1944, sprowadzał się do tezy, że porządek międzynarodowy wymaga stworzenia silnej i skutecznej władzy międzynarodowej, uwzględniającej aspiracje małych i średnich państw”‚. Opowiadał się więc Pius XII, on człowiek z natury autorytatywny, za swoistą demokracją w stosunkach międzynarodowych. Cel był oczywisty, ograniczyć wpływy zwycięskich mocarstw, zwłaszcza tych, które z wojny wyłaniały się jako mocarstwa światowe.

czytaj dalej

Rada UE

Rada UE wydaje się, że podeszła poważnie do rekomendacji Komisji, gdyż w wielu kwestiach udało osiągnąć zamierzone cele. Przypomnijmy chociażby, że 27.4.2004 r. nie tylko rozszerzono podmiotowy zakres stosowania PCA, ale i po raz pierwszy zebrała się w Luksemburgu Stała Rada Współpracy. Również w dużej mierze oderwana od rzeczywistości wspólna strategie wobec Rosji przestała obowiązywać w czerwcu 2004 r. Unia Europejska powoli odrabia zaległości z tematu zatytułowanego „Rosja”. W aneksach do komunikatu, oprócz komentowanych powyżej zagadnień związanych z gospodarką rosyjską73, wskazuje się na trendy demograficzne w Rosji7-3. Niewątpliwie pozytywnie należy ocenić fakt, że dostrzega się w Rosji niecodzienne zjawiska demograficzne, które mogą implikować poważne zmiany w tym kraju na przestrzeni kilku nadchodzących dekad.

czytaj dalej

Relacje UE z sąsiednimi państwami

Nie ulega wątpliwości, iż zależnie od czynników politycznych, ekonomicznych i prawnych relacje Unii Europejskiej/Wspólnot Europejskich z państwami sąsiadującymi mogą być realizowane z różną intensywnością i przy zastosowaniu rozmaitego instrumentarium prawnego. Biorąc pod uwagę czynnik integracyjny szczególne relacje wiążą Unię Europejską/Wspólno- ty Europejskie z państwami EFTA będącymi członkami Europejskiego Obszaru Gospodarczego (tj. Norwegią, Islandią i Liechtensteinem)17. Zbudowany na dwóch filarach – Wspólnot Europejskich i ich państw członkowskich oraz państw EFTA stanowi przestrzeń prawną, w której zapewnione są swobody rynku wewnętrznego oraz szereg polityk gospodarczych (w tym przede wszystkim zasady prawa konkurencji oraz pomocy publicznej). Warto w tym kontekście dodać, iż jednym z celów Europejskiego Obszaru Gospodarczego było od początku stworzenie homogenicznej przestrzeni prawnej. Idea ta została nie tylko explicite sformułowana w preambule do porozumienia o EOG, ale także w jurysprudencji Trybunału EFTA. Zgodnie z podstawowymi zasadami funkcjonowania EOG państwa EFTA są związane wspólnotowym acquis i ciąży na nich obowiązek implementacji dyrektyw oraz rozporządzeń do prawa wewnętrznego18. Enumeratywny wykaz aktów tychże aktów prawnych jest zamieszczony w załącznikach do porozumienia. W miarę zmian w prawie wspólnotowym załączniki podlegają modyfikacjom wprowadzanym przez Wspólny Komitet HOG. Fundamentalne znaczenie mają postanowienia służące zapewnieniu jednolitej wykładni przepisów EOG oraz prawa wspólnotowego. Należy dodać, iż współcześnie stosunki Wspólnot Europejskich/Unii Europejskiej z państwami EFTA wykraczają poza ramy Europejskiego Obszaru Gospodarczego i obejmują m.in. problematykę trzeciego filaru Unii Europejskiej19.

czytaj dalej

ITER

Zakłada się, że jeżeli Rosja znacząco rozbuduje system rurociągów na swoim terytorium to może stać się największym eksporterem ropy i gazu na świecie w ciągu 5 lat.

czytaj dalej

STRATEGIA POLITYCZNA ROSJI WOBEC UNII EUROPEJSKIEJ

W kręgu europejskim kluczowe znaczenie dla Rosji mają stosunki z Unią Europejską (UE). Wynika to zarówno z oceny zachodzących w niej procesów, wpływających w coraz większym stopniu na dynamikę sytuacji w Europie, jak też z uznania „piętnastki” za jednego z najważniejszych partnerów politycznych i gospodarczych, po państwach WNP i Stanach Zjednoczonych.

czytaj dalej

Prezydentura Putina

Prezydentura Putina otwiera nie tylko nowy rozdział w polityce zagranicznej i polityce bezpieczeństwa Rosji, ale też w rosyjsko-europejskich stosunkach. Oznaki zmiany akcentów widoczne są nie tylko w dokumentach dotyczących bezpieczeństwa i obrony, ale przede wszystkim w odpowiedzi Rosji – Strategii średniookresowej. W tym dokumencie i zawartej w nim ocenie europejskiego procesu integracyjnego można zauważyć oznaki zasadniczo nowego myślenia. Jest to tym bardziej znaczące, że do tej pory rosyjskiej polityce brakowało zrozumienia specyfiki tego procesu i wewnętrznej dynamiki kooperacji, utrzymywania równowagi i pokonywania konfliktów między państwami unijnymi.

czytaj dalej

Rozwój kontaktów Wspólnoty z regionem śródziemnomorskim cz. II

Państwa Unii Europejskiej importują z tego regionu przede wszystkim surowce mineralne: ropę naftową, fosforyty i boksyty. Szacuje się, że na tym obszarze znajduje się ponad 62,6% światowych zasobów ropy naftowej i 35,3% światowych zasobów gazu ziemnego11. W większych ilościach występują również: fosforyty, boksyty, rtęć, rudy żelaza, niklu, cyny i chromu oraz rtęć. Kraje Maghrebu należą do najbogatszych w surowce krajów śródziemnomorskich. Sama Algieria posiada 1% światowych zasobów ropy naftowej i 5% światowych zasobów gazu ziemnego12. Coraz większe znaczenie w światowym wydobyciu gazu ziemnego zaczęła odgrywać Algieria. W chwili obecnej zajmuje ona 4 miejsce na świecie po Rosji, Iranie i Stanach Zjednoczonych. Jej zobowiązania w zakresie produkcji gazu wynoszą 660 mld. m do 2003 r. i stanowią 44% przewidywalnego eksportu wszystkich państw członków Organizacji Państw Eksportujących Ropę Naftową (OPEC)13.

czytaj dalej