Monthly Archives Sierpień 2015

Strategia Rosji wobec UE

Analiza wyżej wymienionych dokumentów, jak i ocena działalności na osi Rosja – UE pozwala na sformułowanie szeregu podstawowych zasad i metod charakteryzujących strategię Rosji wobec UE.

czytaj dalej

Podstawy prawne i znaczenie wspólnych strategii cz. II

Z kolei art. 23 ust. 2 TUE przewiduje wyjątek od zasady jednomyślności przy podejmowaniu decyzji w ramach II filaru. Wspólna strategia daje podstawę prawną do wykorzystania procedury głosowania większością kwalifikowaną, gdy Rada przyjmuje wspólne działania, wspólne stanowiska lub jakąkolwiek inną decyzję na jej podstawie6. Teoretycznie więc wspólna strategia może stanowić bazę do prowadzenie polityki w sposób dużo sprawniejszy i bardziej efektywny na obszarach geograficznych, których dotyczy. Od początku funkcjonowania WPZiB zwracano uwagę, że w praktyce zasada jednomyślności uniemożliwia osiągnięcie celów stawianych przed tym obszarem integracji. Czas, jaki jest potrzebny do osiągnięcia konsensusu, powoduje bezprzedmiotowość obrad w momencie ich zakończenia. Przykładem ilustrując)™ tę sytuację jest reakcja Unii Europejskiej na wydarzenia w regionie Wielkich jezior Afrykańskich. Wycofując swoje wojska (m.in. belgijskie) z tego regionu świata udzielono gwarancji bezpieczeństwa mieszkańcom tego regionu. W grudniu 1995 r. Rada UH zadeklarowała gotowość wsparcia wysiłków afrykańskich na polu dyplomacji prewencyjnej i operacji pokojowych, w tym, jeśli zajdzie potrzeba – poprzez Unię Zachodnioeuropejską (UZE)7. Jednak działania te były spóźnione co najmniej o dwa lata. Określając zakres jurysdykcji Międzynarodowego Trybunału Karnego dla Rwandy wyznaczono ratione tempońs na okres od 1.1.do 31.12.2004 r. W momencie, kiedy rozpoczynały się zamieszki i można było podjąć działania prewencyjne, państwa UE szukały kompromisu. Zanim został on osiągnięty sytuacja całkowicie wymknęła się spod kontroli i siły europejskie nie były w stanie nad nią zapanować. W tym momencie żadne z państw członkowskich nie miało ochoty wysyłać swoich żołnierzy na czarny ląd, gdzie z założenia należało się liczyć z poważnymi stratami w ludziach. Ograniczono się do działań dyplomatycznych wykorzystując przyjmowane jednogłośne wspólne stanowiska i działania8. Niestety, takie kroki mogły poprawić samopoczucie jedynie europejskim decydentom, natomiast nie zwróciły życia setkom tysięcy ofiar.

czytaj dalej

UNIA EUROPEJSKA I KONFEDERACJA SZWAJCARSKA

Przedmiotem niniejszych rozważań są relacje Unii Europejskiej oraz Konfederacji Szwajcarskiej1. Nie ulega wątpliwości, iż charakteryzują się one wyjątkową specyfiką polityczną, prawną i ekonomiczną. W zadaniczym stopniu determinowane są przez podlegające modyfikacjom priorytety polityki zagranicznej Szwajcarii oraz jej formalny status państwa neutralnego2. Nie bez wpływu na kształt tychże relacji są także przeobrażenia procesu in-

czytaj dalej

Polityka Rosji i Unii Europejskiej

W sferze politycznej UE będzie próbowała umocnić wpływy w Azji Środkowej i regionie kaspijskim sprzyjając wywozowi miejscowych zasobów naturalnych na światowy rynek. USA, które w zasadzie z podejrzliwością odnoszą się do aktywności Europejczyków w strategicznie ważnych rejonach poza granicami Starego Świata, w tym przypadku ich poprą, ponieważ maksymalna dewersyfikacja źródeł surowców odpowiada interesom Amerykanów. Innych „generalnych partnerów” raczej Rosja nie znajdzie. Jej spór terytorialny z Japonią raczej nie będzie uregulowany w najbliższym czasie. Chęć Pekinu do udziału w wielkim projekcie modernizacji Rosji budzi poważne wątpliwości.

czytaj dalej

Unia Europejska-Algieria

Algieria w pełni uczestniczy w procesie barcelońskim. Jednakże sytuacja polityczna w Algierii odznacza się dużą niestabilnością (terroryzm) i niewystarczającą ochroną praw człowieka, zasad państwa prawa i dobrego zarządzania. Postęp w stabilizacji makroekonomicznej25 kontrastuje ze wzrostem bezrobocia i obniżającą się stopą życiową. Wspólnota Europejska zdaje sobie sprawę z niebezpieczeństwa, jakie niesie za sobą sytuacja w Algierii. W związku z tym zadecydowała o przyznaniu Algierii możliwie najbardziej skutecznej pomocy i to nie tylko finansowej.

czytaj dalej

Problematyka trzeciego filaru UE

Podkreślano również wagę współpracy we wzmocnieniu kontroli fitosanitarnej. Rosja jest ciągle jednym z największych „eksporterów” rzadkich gatunków zwierząt dla kolekcjonerów w Europie Zachodniej.

czytaj dalej

Rozszerzenie Unii Europejskiej

Należy odnotować, iż realizująca swoje cele w ramach trzech filarów Unia Europejska jest wyposażona w bogate instrumentarium polityczne i prawne dla odpowiedniego kształtowania swoich relacji zewnętrznych. Instrumentarium prawne obejmuje zarówno rozmaite rodzaje aktów prawnych należących do systemu prawnego Unii Europejskiej (np. wspólne strategie określające stanowisko Unii Europejskiej względem określonych państw lub regionów)12 lub też liczne rodzaje umów międzynarodowych13. Stosując pewne uogólnienie można postawić tezę, iż w zależności od wielu czynników geopolitycznych przy użyciu tychże instrumentów realizowana jest polityka integracji, partners5va, czy też wreszcie stabilizacji14. Z formalnego punktu widzenia szczególne znaczenie praktyczne ma status stowarzyszenia ze Wspólnotami Europejskimi. Może on przybierać różne formy niekiedy prowadzące do członkostwa w Unii Europejskiej (co jest przypadkiem państw Europy Środkowej i Wschodniej)15. extradition deals: An appraisal oj the Eris main criminal law measures against terrorism after „11 September”, CMLR 2004, vol. 41, s. 909 i n.

czytaj dalej

Pierwszy pakiet umów bilateralnych (1999 r.)

Punktem wyjścia dla negocjacji umów bilateralnych było posiedzenie wspólnego komitetu działającego w ramach umowy o wolnym handlu w lutym 1993 r. Wówczas, bowiem przedstawiciel władz szwajcarskich zaproponował otwarcie negocjacji umów bilateralnych w zakresie reguł pochodzenia, zamówień publicznych, transportu lotniczego, czy też współpracy w zakresie badań i rozwoju51. Warto od razu odnotować, iż pier-

czytaj dalej

Rosja i zmiana sposobu widzenia UE

Konceptualny przeżytek bipolarnego myślenia blokowego i skoncentrowanie się rosyjskiej polityki na USA wyjaśniają częściowo dlaczego Moskwa prawdę nie zauważała politycznych, ekonomicznych i monetarnych skutków zachodnioeuropejskiej integracji i tym samym – transformacji EWG w UE, coraz samodzielniej działających na arenie międzynarodowej. Zamiast szukania płaszczyzn współpracy z UE Rosja tradycyjnie orientowała się na dwustronne stosunki z czołowymi państwami europejskimi, przede wszystkim z Niemcami, Francją i Wielką Brytanią, uznanych za partnerów godnych dialogu.

czytaj dalej

Strategia Rosji wobec UE cz. II

Rosja ma nadzieję, że stanowić to będzie podstawę jej przyszłych wpływów politycznych. Dotyczy to także obszaru Europy Środkowej i Wschodniej oraz państw bałtyckich, gdzie zmierza do utrzymania, w miarę możliwości, swoich wpływów gospodarczych, a nawet domaga się od UE pewnych gwarancji w tej sferze. Moskwa uważa też, że strategiczne partnerstwo z UE będzie sprzyjać zachowaniu jej strefy wpływów na obszarze WNR

czytaj dalej

Ukłądy stowarzyszeniowe Wspólnoty Eurośródziemnomorskiej

Eurośródziemnomorska Strefa Wolnego Handlu, obejmie od 600-800 min. ludności w 20-25 krajach i stanowić będzie największą w święcie strefę wolnego handlu (swh). Zostanie ona utworzona na podstawie eurośródziemnomorskich układów stowarzyszeniowych, których Stronami będą: WE, Państwa Członkowskie UE i poszczególne kraje śródziemnomorskie oraz z drugiej strony, porozumienia o swh, zawierane między poszczególnymi państwami basenu Morza Śródziemnego. Proces tworzenia swh na zakończyć się w 2010 r.

czytaj dalej