Podstawy prawne i znaczenie wspólnych strategii

Dodanie wspólnych strategii do instrumentarium prawno-polityczne- go wprowadziło nową jakość w procesie decyzyjnym UE. Ich konstrukcja stanowiła kompromis pomiędzy niemieckim dążeniem do wykorzystywania procedury większościowej i francuskim przywiązaniem do konsensusu. Pierwszy raz o procedurze głosowania miał nie decydować zakres przedmiotowy, lecz szczebel, na jakim podejmowane są decyzje3.

Szerzej na temat przyczyn zwołania Konferencji Międzyrządowej i jej obrad m.in. M. Plenzler, Konferencja międzyrządowa Linii Europejskiej i jej efekty dla rozwoju europejskich procesów integracyjnych, Poznań 1998, s. 35-38 S. Parzymies, Konje- rencja Międzyrządowa 1996 państw Unii Europejskiej, „Spraw)’ Międzynarodowe” 1995, nr 4, s. 37-43. ’

Dzięki nowelizacji amsterdamskiej podstawę prawną wspólne strategie znajdują w art. 13 TUE4. Ustęp 2 tego artykułu brzmi:

Rada Europejska decyduje o wspólnych strategiach, wprowadzanych w życie przez Unię w dziedzinach, w których Państwa Członkowskie mają ważne wspólne interesy. Wspólne strategie określają ich cele, czas trwania oraz środki, które mają być przekazane do dyspozycji przez Unię i Państwa Członkowskie. Dalsze rozwiązania umieszczono we fragmencie następnego ustępu:

Rada zaleca Radzie Europejskiej przyjęcie wspólnych strategii i wprowadza je w życie, zwłaszcza przyjmując wspólne działania i wspólne stanowiska5.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>