Proces Grupy Dublińskiej

Wspólnota Europejska zaaprobowała tekst konwencji 21 maja, a Rosja ratyfikowała ją 26 maja. Stan ratyfikacji przez poszczególne państwa członkowskie UE oraz treść składanych deklaracji i zastrzeżeń można śledzić na stronie internetowej Biura ds. Narkotyków i Przestępczości ONZ http://www.unodc.org/unodc/en/crime_cicp_signatures_co- nvention.html

Rosji w skupienie procesu Grupy Dublińskiej. Problem, do którego również przywiązywano dużą wagę to handel ludźmi, a także przemyt imigrantów. Również w tej dziedzinie współpraca rozpoczynała się od poziomu prewencyjnych kampanii informacyjnych. Kontynuowano ją poprzez współpracę i wymianę doświadczeń osób zaangażowanych na różnych szczeblach w zwalczanie tego procederu, a kończono na doskonaleniu instrumentów prawnych tworzących formalne ramy kooperacji. Praktyka jednak wskazuje, że współpraca chociażby w kontekście polityki wizowej pozostawia wiele do życzenia.

Ostatnim z obszarów, wymienianych w grupie kreujących wspólne wyzwania na kontynencie, była regionalna i ponadgraniczna współpraca oraz infrastruktura. Jako różne fora współpracy regionalnej wymieniano np. Radę Państw Morza Bałtyckiego, Organizację Współpracy Gospodarczej Państw Morza Czarnego czy Euroarktyczną Radę Morza Barentsa. Wskazywano również na konieczność poprawy współpracy z sąsiadującymi regionami Rosji. Szczególną uwagę przyciągała kwestia obwodu Kaliningradzkiego oraz Północny Wymiar Unii Europejskiej. Poprawa współpracy i wsparcie techniczne miało być skierowane na usprawnienie odprawy celnej i zarządzanie wspólnymi granicami. Ostatnim aspektem było zbadanie możliwości współdziałania poprzez połączenie rosyjskiego sytemu transportowego (kolei i dróg) z transeuropejskimi korytarzami i poszukiwanie wzajemnie satysfakcjonujących sposobów zajęcia się problemami transportu. Prawdziwą bolączką w tej dziedzinie jest sprawa ewentualnego korytarza przez Litwę, którego domagają się Rosjanie, chcąc mieć nieutrudniony kontakt z obwodem kaliningradzkim. Zarówno Wilno, jak i Bruksela konsekwentnie odmawiają przyjęcia takiego rozwiązania. Nie powoduje to jednak osłabienia rosyjskich roszczeń31. Interesującym aspektem jest natomiast tzw. Północny Wymiar Unii Europejskiej. Kwestia ta stanowiła inspirację m.in. do przeprowadzenia na szeroką skalę programu badawczego pod egidą Fińskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych52.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>