Wspólna strategia wobec Rosji

„Wspólna strategia wobec Rosji” była chronologicznie pierwszym dokumentem tego typu przyjętym przez Radę Europejską17. Została uchwalona 4.6.1999 r. w Kolonii, a więc już w miesiąc od wejścia w życie Traktatu Amsterdamskiego18. W pierwszych słowach wspólnej strategii

Obowiązek przyjmowania wspólnych strategii w procedurze glosowania jednomyślnego nie wynika bezpośrednio z TUE, ale z charakteru prawnego Rady Europejskiej, funkcjonującej jako konferencja międzyrządowa. Patrz: M. Pechstein, C. Koenig, Die Europäischen Union, Tübingen 2000, s. 144 oraz 93-96.

Przy czym dotyczy ono tylko jednej ze wspólnych strategii i obejmuje jedynie początkowy okres jej obowiązywania. Kolejność przyjmowania wspólnych została wstępnie ustalona podczas szczytu Rady Europejskiej w Wiedniu w grudniu 1998 r. Akceptacja dla pierwszeństwa Rosji była powszechna, logiczną konsekwencją było następstwo Ulcra- iny. Z kolei państwa śródziemnomorskie UE wymogły przyjęcie, jako trzeciej, strategii wobec regionu M. Śródziemnego. Ze względu na kłopotliwość i problematyczność sytuacji na Zachodnich Bałkanach postanowiono zająć się tym regionem w ostatniej kolejności. Patrz: C. Spencer, The EU and Common Strategies: The Revealing Case oj the Mediterranean, „European Foreign Affairs Review” 2001, Vol. 6, s. 39-40.

Oczywiście przygotowania do przyjęcia wspólnej strategii poprzedzały wejście w życie Traktatu Amsterdamskiego. Poziom dokonywanych przez instytucje unijne wówczas analiz stosunków UE-Rosja ilustruje efekt obrad Parlamentu Europejskiego z maja 1999 r. umieszczono odwołanie do TUE i jego art. 13, a także do umowy o Partnerstwie i Współpracy pomiędzy Wspólnotami Europejskimi, ich Państwami Członkowskimi a Federacją Rosyjską (PCA), która weszła w życie 1.12.1997 r.,g Znaczenie Rosji dla państw UE może podkreślić fakt, że w ogóle pierwsza prawnie wiążąca decyzja przyjęta w ramach WPZiB dotyczyła właśnie Rosji. Było to wspólne działanie z 1993 r. dotyczące wysłania zespołu obserwatorów na wybory parlamentarne w tym kraju20. Do wspólnej strategii wobec Rosji dołączono Deklarację Rady Europejskiej związaną z tym aktem21. Deklaracja rozwijała treść art. 23 ust. 2 TUE. Stwierdzała mianowicie, że Rada UE działa większością kwalifikowaną, kiedy przyjmuje wspólne działania, wspólne stanowiska lub jakiekolwiek inne decyzje związane z Tytułem V TUE (WPZiB), na podstawie wspólnej strategii. Akty przyjmowane poza zakresem przedmiotowym Tytułu V powinny być dalej przyjmowane zgodnie z właściwymi rzeczowo procedurami określonymi w traktatach.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>