Zakres niezgodności regulacji antynarkotykowych GSP z prawem GATT/WTO

Jak nie trudno się domyślić, Wspólnoty przegrały spór o rozwiązania antynarkotykowe. W rzeczywistości, niezależnie od wielowątkowego charakteru orzeczeń, przegrana stanowiła konsekwencję wyłącznie normatywnego sposobu ujęcia rozwiązań antynarkotykowych we wspólnotowym rozporządzeniu wprowadzającym mechanizm GSP

Warto przeanalizować niektóre wnioski wyłaniające się z analizy panelu i Organu Apelacyjnego – istotne dla obecnego i przyszłego kształtu preferencji wspólnotowego GSP. Na wstępie nie wolno nie zauważyć, że choć nie było szans na wygranie sporu przez Wspólnoty, argumenty wspólnotowe były dość nieudolne i niejednokrotnie dostarczały dowodów na prawdziwość argumentacji indyjskiej. Wspólnoty kilkakrotnie naraziły się na zarzut venire contra factum propńum. Wielokrotnie w historii GATT poruszały w swoich stanowiskach problematykę Enabling Clause – interpretując decyzję tę jako wyjątek od klauzuli najwyższego uprzywilejowania – obecnie zaś całkowicie odmiennie zinterpretowały jego charakter Oicząc dzięki temu na korzystne dla siebie orzeczenie panelu). Ponadto, co szczególnie wyraziste, Wspólnoty wystąpiły o waiver dla preferencji antynarkotykowych w ramach mechanizmu GSP23 – waivera tego jak dotychczas nie otrzymały, mimo to rozwiązania te zastosowały. Występując o waiver Wspólnoty wyraźnie podkreśliły, że ponieważ mają zamiar zastosować wspomniane nowe preferencje od 1.1.2002 r., wystąpienie ex ante o waiver wydaje im się konieczne ze względów prawnych. Również dotychczas korzystające z tych preferencji i mające korzystać z nowego ich schematu państwa członkowskie Wspólnoty Andyjskiej wyraźnie zaznaczyły, że niezbędne jest uzyskanie przez Wspólnoty waivera obejmującego te preferencje. Wystąpienie Wspólnot o waiver oznaczało oficjalne przyznanie się wnioskującego, iż objęte waiverem rozwiązanie niezgodne jest z określonymi w waiverze zasadami systemu. Wspólnoty tym samym oficjalnie wcześniej przyznały, iż mechanizm, którego zgodność z prawem GATT/WTO starały się w roku 2003 w postępowaniu przed panelem obronić, z prawem tym jest niezgodny. Ponadto, Wspólnoty próbując uzasadnić zgodność z prawem GATT/WTO preferencji antynarkotykowych wielokrotnie24 powoływały się na fakt, że analogiczne regulacje i oddziaływanie charakteryzują preferencje udzielane krajom andyjskim przez Stany Zjednoczone w ramach Andean Trade Preference Act. Tymczasem na funkcjonowanie tych preferencji USA w roku 1992 uzyskały od stron GATT waiver25 (ponownie udzielony przez WTO w roku 199626).

Zakres niezgodności regulacji antynarkotykowych GSP z prawem GATT/WTO cz. II

Indie zażądały, by panel określił potrzebę dostosowania się przez Wspólnoty do zobowiązań wynikających z członkostwa w WTO poprzez rozciągnięcie preferencji antynarkotykowych na pozostałe państwa rozwijające się lub uzyskanie na rozwiązania te waivera27. Panel poparł żądanie Indii w tym zakresie wskazując na potrzebę uzyskania waivera przez Wspólnoty. Stanowisko to częściowo podtrzymał Organ Apelacyjny. Indie wyraźnie przy tym wskazały, że są bezpośrednio poszkodowane przez stosowanie przez Wspólnoty preferencji antynarkotykowych. Ich zdaniem stosowanie tych preferencji na rzecz Pakistanu spowodowało bezpośrednie straty dla indyjskich producentów tekstyliów konkurujących na rynku wspólnotowym z producentami pakistańskimi – tym samym zdaniem Indii producenci indyjscy są prawdziwym donatorem dochodów osiąganych z tego tytułu przez Pakistan28.

Istotną wydaje się podstawą sporu było określenie czy Enabling Clause jest wyjątkiem od KNU czy też stanowi odrębny, autonomiczny reżim prawny29. Nie miało to jednak, jak się okazało, istotniejszego znaczenia dla charakteru rozstrzygnięcia wydanego przez panel i Organ Apelacyjny, Związane było po części z zakresem skargi złożonej przez Indie30. Na marginesie zauważyć należy, że Organ Apelacyjny, wydaje się zupełnie słusznie, podtrzymał opinię panelu iż Enabling Clause stanowi wyjątek od art. 1 ust. 1 GATT, podobnej natury jak wyjątki wynikające z art. XX, XXI, XXIV GATT, i nie wyłącza definitywnie zastosowania tego artykułu31. Podobnie istotną część rozważań panelu i Organu Apelacyjnego zajmują kwestie proceduralne związane z ciężarem dowodowym. Dla ostatecznego rozstrzygnięcia co do zgodności z Enabling Clause rozwńązań antynarkotykowych nie miały one znaczenia. Z tych też względów pominięte zostaną w niniejszych rozważaniach.

Spowodowało nieco problemów formalnoprawnych w postępowaniu przed panelem – Wspólnoty jeszcze składając apelację podkreślały, że Indie nie zgłosiły sprawy jako dotyczącej Enabling Clause i Organ Apelacyjny powinien powstrzymać się od oceniania zgodności rozwiązań antynarkotykowych z Enabling Clause.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>