Zmiany rozwiązań antynarkotykowych wspólnotowego mechanizmu GSP

W zasadzie nie istnieje potrzeba zmiany istniejących regulacji wspólnotowych w tym zakresie. Panel wyraźnie określił, iż naturalną metodą dostosowania GSP WE do zgodności z prawem GATT/WTO jest uzyskanie waivera dotyczącego regulacji antynarkotykowych. Wspólnoty, jak wspomniano, o waiver ten wystąpiły jeszcze przed powstaniem sporu. Niezależnie od sprzeciwu kilku państw, wyraźnie rozgoryczonych ich ominięciem, waiver ten zapewne uzyskają. Dla większości członków WTO

– państw rozwijających się potencjalnie zainteresowanych włączeniem do grupy państw korzystających z regulacji antynarkotykowych GSP preferencje te nie mogłyby odgrywać żadnej roli gospodarczej. Należy bowiem pamiętać, że Wspólnoty za pośrednictwem umów o wolnym handlu (przede wszystkim rozwiązań konwencji Lome-Cotonou, umów z państwami Maghrebu i Lewantu) zapewniły całemu szeregowi państw rozwijających się preferencje znacznie przewyższające te ofiarowane w ramach GSP Ponadto państwa najsłabiej rozwinięte korzystają z mechanizmu EBA

– właściwie zrównującego ich sytuację handlową z państwami AKP – stronami Konwencji z Cotonou. Grupa niezadowolonych jest więc bardzo niewielka i ograniczać się może jedynie do państw a priori usuniętych z GSP lub nie objętych żadnymi preferencjami bodźcowymi lub specjalnymi.

Warto mimo to jednakże zastanowić się nad znaczącą reformą całego wspólnotowego mechanizmu GSP Jak wspomniano na wstępie, jego obowiązywanie w obecnej formie teoretycznie zagwarantowane jest w prawie wspólnotowym do 31.12.2005 r.89 Oferowane preferencje w ramach programów bodźcowych są, ze względu na warunkujące ich udzielenie standardy, często niedostępne dla krajów rozwijających się, co zauważają same państwa członkowskie i organy Wspólnot90. Co więcej krytykę wywołuje w państwach rozwijających się sam mechanizm monitoringu ich przestrzegania, zezwalający wspólnotowym urzędnikom dość głęboko inwigilować praktykę stosowania prawa na terytorium państw rozwijających się. Poddaje się tym samym w wątpliwość potrzebę zastosowania tego typu rozwiązań w przyszłym schemacie.

Zmiany rozwiązań antynarkotykowych wspólnotowego mechanizmu GSP cz. II

Niezależnie od wskazanej powyżej krytyki, jest raczej pewne, że nie dojdzie do rewolucyjnych zmian w kształcie wspólnotowych preferencji bodźcowych (prawdopodobne jest natomiast „uwspólnienie” dotychczasowych schematów preferencji bodźcowych w jeden, może nieco bardziej dostępny dla państw rozwijających się schemat). W szczególności zagrożenia dla preferencji tych nie stanowią zmiany w prawie GATT/WTO dokonywane w duchu Doha. Co prawda pod koniec 2001 r., gdy powstawał obecny mechanizm preferencji, Szwecja zarzuciła mu jego częściową niezgodność z zaleceniami Deklaracji Ministerialnej z Doha91. Niezależnie jednak od podkreślania w deklaracji uogólnionego i niedyskryminacyjnego charakteru preferencji przekazywanych na rzecz krajów rozwijających się Deklaracja Mini-

Zgodnie z rozstrzygnięciem arbitrażu (powołanego celem ustalenia terminu wykonania przez Wspólnoty werdyktu Organu Rozwiązywania Sporów – zob. przyp. 73), Wspólnoty muszą zmienić regulacje antynarkotykowe w mechanizmie GSP najpóźniej do 1.7.2005 r. Arbiter nie przyjął dość zrozumiałej argumantacji Wspólnot, by zezwolić na stosowanie mechanizmu do 31.12.2005 r. i nie wymuszać cząstkowej reformy systemu na kilka miesięcy przed zasadniczą jego zmianą.

Kraje rozwijające się, handel międzynarodowy i utrzymywany rozwój: Rola Systemu Ogólnych Preferencji Taryfowych (GSP) Wspólnoty na dekadę 2006-2015 – Komunikat Komisji skierowany do Rady Parlamentu Europejskiego oraz Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, COM(2004)461, 7.7.2004, s. 10.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>